|
|
|
||||
|
|
|
||||
|
|
|
||||
|
|
|
||||
|
Październik 2006 |
Multimedia w dydaktyce |
|
|
|
|
|
Krzysztof Wyrzykowski |
|
|
|
|
|
Multimedia posiadają wiele cech, które idealnie pasują do zastosowań edukacyjnych. Przekaz może być ilustrowany kolorową grafiką, animacjami i filmami. Można uzyskać błyskawiczny dostęp do wielu informacji poprzez odnośniki, funkcje wyszukiwania czy dostęp do baz danych. Odbiór przekazu multimedialnego jest łatwiejszy niż na przykład czytanie tekstu. Płyta CD lub DVD jest najtańszym nośnikiem informacji (w przeliczeniu na 1 Mb) i może być łatwo i szybko powielana (co niestety sprzyja piractwu). W szybkim tempie komputery mobilne zaczynają zastępować komputery stacjonarne, co także powinno przyczynić się do wzrostu popularności multimediów, szczególnie jeśli chodzi o dydaktykę. Jednak realia rynku edukacyjnego niewiele się zmieniły. Jak zawsze dominuje papierowy podręcznik, a publikacje multimedialne stanowią niewielki margines rynku. Zainteresowanie multimediami ze strony instytucji edukacyjnych słabnie gdy tylko kończą się pieniądze z rządowych lub unijnych grantów. Co ciekawsze, uczelnie wyższe wydają się być znacznie mniej zainteresowane multimediami niż szkoły średnie. Co jest przyczyną tak nikłego zainteresowania multimediami rynku edukacyjnego?
Najważniejsze z nich to:
Możemy uniknąć tych problemów tworząc projekty w formacie książki multimedialnej
Książka multimedialna
Koncepcja książki multimedialnej jest zbliżona do pomysłu przeglądarki internetowej. Program umownie nazwany przeglądarką zarządza zbiorem informacji na CD-ROM-ie - plikami tekstowymi, audio, grafiką i klipami wideo. Zasadnicza różnica polega na tym, że cała informacja dotycząca wszystkich stron projektu nie jest ukryta w tekście w postaci znaczników tak jak w dokumencie HTML, ale jest zapisana w specjalnej bazie zwanej rejestrem. Umożliwia to bardziej elastyczne zarządzanie całą informacją umieszczoną na CD. Można w prosty sposób aktualizować treść projektu, nie ingerując w jego strukturę. Wystarczy wymienić odpowiedni plik ( tekst, audio, grafikę lub wideo). Ten sam zbiór informacji na CD może być wykorzystany do tworzenia różnych prezentacji. Możemy wykorzystać zewnętrzne programy wprowadzające zmiany w rejestrze w trakcie odtwarzania prezentacji, co powoduje, że będzie ona miała charakter bardziej dynamiczny. W przeglądarce zaimplementowano wiele przydatnych funkcji takich jak wyszukiwarka, baza danych, aktywne plany, notatnik, edytor wykresów itp. Funkcje te mogą być aktywne lub nie, zależnie od konfiguracji danego projektu. Dane z projektu mogą być automatycznie transferowane do innych programów. Standard książki multimedialnej jest stale rozwijany, jednak nowsze wersje programu nie wymagają aktualizacji starszych projektów, gdyż nie zmienia się standard zapisu informacji.
Tworzenie i rozwój projektu
Podstawą każdego projektu jest tekst podzielony na strony. Ponieważ informacja zawarta na stronie jest ilustrowana przekazem multimedialnym, tekst można ograniczyć. Część informacji która nie jest ilustrowana multimedialnie można zamieścić w oknach info. Także przekaz audio, o ile istnieje, może różnić się od informacji zawartej w tekście. Budowa każdej strony przypomina tworzenie wielowymiarowej struktury informacji, w przeciwieństwie do czystego tekstu lub filmu, który ma strukturę jednowymiarową, lub dwuwymiarowej grafiki uzupełnionej tekstem. Konstrukcję projektu stanowi tekst, jednak jest on obudowany obrazem i dźwiękiem w taki sposób, że odtwarzanie prezentacji w sposób ciągły przypomina oglądanie filmu. Jednak, po zatrzymaniu, ten 'film' przypomina książkę z kolorowymi obrazkami.
Ten sposób przekazu informacji ma wiele zalet.
Po pierwsze możemy dobrać odpowiednią formę przekazu do jego treści, ilustrując ją w miarę potrzeby tekstem, obrazem nieruchomym, filmem lub dźwiękiem. Tradycyjne media nie są tak elastyczne. Druga zaleta to możliwość ciągłego doskonalenia projektu. Przypuśćmy, że tworzymy skrypt dla studentów. Mamy notatki z wykładów i trochę ilustracji. Już to wystarcza do napisania pierwszej 'ubogiej' wersji skryptu. W miarę upływu czasu i zdobywania coraz większej ilości materiału multimedialna obudowa staje się coraz bogatsza. Po trzecie, możemy w prosty sposób dołączać dodatkowe programy uzupełniające przekaz multimedialny. Niezależnie od etapu zaawansowania projektu ich integracja jest zawsze prosta i szybka.
Praca zespołowa
Jednym z podstawowych problemów tworzenia klasycznych multimediów jest konieczność pracy w zespole. Każdy kto kiedykolwiek pracował w zespole nad jakimkolwiek projektem informatycznym wie, z jakimi problemami i emocjami jest to związane. Książka multimedialna pozwala uniknąć większości z tych problemów. Proste projekty nie wymagają pracy zespołowej. Mogą być tworzone w całości lub prawie w całości przez jedną osobę. Projekty złożone można podzielić w prosty sposób na mniejsze części, z których każda jest tworzona jak indywidualny projekt. Możemy także wykorzystać tę cechę przy tworzeniu kompilacji lub monografii z kilku różnych projektów, opublikowanych wcześniej w formacie książki multimedialnej. Przekaz graficzny i tekstowy są w pewnym sensie autonomiczne, co ułatwia niezależną pracę autora tekstu i grafika. W klasycznych multimediach tekst jest częścią grafiki i każda zmiana wymaga interwencji grafika. Mamy dużą swobodę wyboru kanału przekazu określonych informacji. Może to być kanał tekstowy, audio, grafiki lub wideo. Grafika i tekst, na przykład, mogą stanowić jedynie ilustrację do rozbudowanej książki audio lub albumu z nagraniami. Reasumując, format książki multimedialnej ułatwia tworzenie projektu w zespole i umożliwia większą kreatywność.
|
|
|
|
|
|
Uwaga pełna wersja prezentacji w formacie książki multimedialnej dostępna na stronie z wersjami demonstracyjnymi |
